ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد اول)
در 1222 در ایران متولّد، و در اصفهان و طهران تحصیل علوم نموده، در سال 1247 به اتفّاق پدر به نجف اشرف مهاجرت نموده، و به تكمیل علوم و تهذیب نفس و تألیف و تصنیف پرداخته، در فقه و اصول و حدیث و رجال و علوم ادبى و ریاضیّات مهارت داشته، قریب 18 مجلّد كتاب تألیف نموده كه از آن جمله است: 1- البرهان 2- تقریرات 3- دیوان شعر، به عربى و فارسى 4- رسال در اصول فقه 5- رسال در شبهه محصوره و آب مضاف، به طبع رسیده 6- رساله در امامت 7- سلافة الوزراء، در معنى ولایت به طریق اهل تصوّف و عرفان، به نظم و نثر، مطبوع ضمن فوائد البهائیّة 8- شهاب الثاقب، در ردّ صواعق ابن حجر 9- كشف الابهام، در فقه. 10 و 11 - دو كتاب در رجال 12- كتابى در نحو و صرف 13- كتابى در ترجمه 19 نفر از بزرگان اهل سنّت، و ردّ بر آنها از كتب اهل سنّت 14- معارج القدس، در حكمت و كلام و توحید و عدل 15- نور الابصار؛ و غیره. مشارالیه نزد صاحب جواهر، و ملاّ مقصود على غروى، و میرزا حسن بن ملاّعلى نورى و جمعى دیگر از بزرگان تحصیل علوم و دانش نموده، و از حاج ملاّ احمد نراقى اجازه روایت و اجتهاد داشته است (تاریخ اجازه مربوط به زمانى است كه حاكم كاشان بوده است) سرانجام در 8 ذى حجّه سال 1276 در نجف وفات یافته، در مدرسه صدر مدفون گردید.